Na een ingrijpende gebeurtenis ervaart u vaak veel en heftige emoties. Emoties die het dagelijkse leven teveel regeren, die ‘ gewoon’ leven bijna onmogelijk maken.

Iemand die hier mee te maken krijgt voelt zich vaak alleen op de wereld, de enige die veel pijn voelt.

Rouwen gebeurt b.v. na het krijgen van een gehandicapt kind (of eigenlijk: het verlies van het gedroomde, gezonde, kind), een scheiding of het overlijden van uw partner.

Rouwverwerking is voor mij het proces om het verlies deel van je leven te maken. Het weer “leefbaar” maken voor jezelf. Een ieder zal daar zijn of haar eigen weg in moeten vinden. Je probeert op je eigen manier je gevoelens te onderkennen en een plaats te geven. Daar is geen standaard manier voor; ieder neemt daarvoor zijn of haar eigen tijd en tempo. Je moet dus deze emoties hanteerbaar maken anders gaan ze je leven teveel bepalen.

Niet altijd is het mogelijk dit allemaal zelf te doen. Hulp durven vragen is dan de stap die je moet zetten.

“je kunt leven met een krasje op je ziel; een krasje op je ziel moet niet jouw gaan leven”